در مقابل کار هاي روزمره، مثل ساعت دقيق و منظم باش.
در مقابل حوادث و خبر هاي بد چون باد سريع بگذر.
در مقابل بزرگتر ها چون بيد هميشه سر به زير باش .
در مقابل مشکلات و سختي ها چون سنگ خارا قوي و غير شکننده باش.
در مقابل سخنان درشت و ناراحت کننده چون پنبه نرم باش.
در مقابل عواملي که نمي تواني آنها را تغيربدهي چون موم انعطاف پذير باش.
در مقابل بخشش همچو خورشيد سخاوتمندانه و بي توقع به همه بتاب.
در مقابل ضعف نفس مانند شناگري ناشي آنقدر خود را به آب بزن تا روزي شناگري ماهر شوي.
در مقابل تملق و چاپلوسي مانند ناشنوايان باش که نه مي شنوند و نه عکس العمل نشان مي دهند.
در مقابل جاه و مقام چون عقابي باش که هر چقدر بالا مي رود کوچک و کوچکتر مي شود.
در مقابل پشتکار همچون مورچه اي باش که باري را که ده ها برابر خود وزن دارد بر دوش دارد و از يک سربالايي ده ها بار بالا رفته پايين مي افتد ولي همچنان ادامه مي دهد.
در مقابل نا اميدي هميشه بزرگاني از تاريخ را به يادآور که با وجود معلوليت ها و محروميت ها نامشان براي هميشه در تاريخ ماندگار است.
در مقابل غرور هميشه انسان هايي را به ياد آور که يک شبه از همه چيز به هيچ رسيده اند.
در مقابله زياده خواهي هميشه بادکنک را به يادآور که تنها مي تواند مقدار معيني باد را تحمل کند ، در غير اين صورت مي ترکد و نابود مي شود.
در مقابل وسوسه هاي شيطاني همچون کرو لال ديوانه اي شو که نه مي شنود و نه مي بيند و نه احساسي دارد.
در مقابل الفاظي مانند شانس و بخت و اقبال مانند بي سوادي شو که يک کتاب پر از اين کلمات را روبه رويش قرار داده باشند.
در مقابل ترس باتلاقي را به ياد آور که هر چه بگذرد بيشتر در آن فرو مي روي.
در مقابل دشمن به طرزي عمل کن که عکس العمل او با دوستت فرق چنداني نداشته باشد.
در مقابل ارتکاب به گناه چنان فرض کن که براي رسيدن به آن بايد از يک ديوار بتوني با دست خالي بگذري.
در مقابل دشمن دوست نما همچون قطب هاي همنام دو آهن ربا عمل کن.
در مقام دوست چنان باش که هيچگاه پشت سرش حرفي نزني که اگر روزي مجبور شدي روبه رويش بگويي شرمنده شوي.
در مقابل شکست مانند ماهي باش که در خلاف جهت جريان رود ، خستگي ناپذير ساعت ها و روز ها شنا مي کند.
وبالاخره
در مقابل عشـق همچون شاعران بزرگ با احساس وآماده پاسخگويي باش.