
باتوجه به پرسشهای مطرح شده توسط دوست خوبمون جناب آقای امامی
بایستی گفت به نظر می رسد هنوز در استان ما اهمیت و ضرورت روابط عمومی آنگونه که باید و شاید شناخته شده نیست و این بر میگردد به جایگاهی که برای روابط عمومی در سازمانهای دولتی اختصاص داده شده نحوه انتخاب و گزینش افراد که برای این پست در نظر گرفته می شود.
برای برخی کم اهمیت ترین جایگاه در یک سازمان که نیازمند فرد متخصص هم نیست و هرکسی که از واحدهای دیگر رانده و مانده می شود و شاید هم نیازی به سلامت جسمانی صددرصد هم ندارد روابط عمومی است و این طور بیان می شود کار خاصی نیست یک سری مراسم هست که برگزار می شود و پارچه و اینها بایستی بزنیم درب اداره یا سازمان و از این قبیل کارها.
خوب نتیجه نیروی غیر متخصص که فاقد دانش و مهارت و تجربه کافی در این امر است که ساده انگاشته میشود که همگی ما به خوبی می دانیم که روابط عمومی از عناصر حیاتی یک سازمان به شمار می رود و در برخی تعاریف جایگاهی بعد از مدیر سازمان یا مدیر عامل برای آن در نظر گرفته شده تبدیل می شود به امری پیش پا افتاده که هرکسی از عهده آن بر می آید.
خب این فرد از فردا بایستی به دنبال این باشد که مثلا در جهت تکریم ارباب رجوع فعالیت نماید در زمینه کارآفرینی تلاش نماید بایستی در جهت نمایاندن تصویر درستی از دستگاهی که در آن کار می کند گام بر دارد با کدام شناخت از ابزارهای روابط عمومی در ایجاد یک تبلیغات ساده به دلیل بضاعت کم علمی و فنی که دارد هر مطلبی را می توان به خورد او داد و او را صرفا به جنبه های ظاهری ماجرا سرگرم کرد بدون آنکه به دنبال بازتابهای کاری خود باشد.
به نظر می رسد که در زمینه روابط عمومی به عنوان هنر هشتم بایستی یک دگرگونی ایجاد شود ، دگرگونی که افرادی که واجد شرایط لازم هستند تحصیل کرده روابط عمومی هستند یا تحصیلات خود را توام با تجربه همراه کرده اند در این زمینه مشغول به فعالیت شوند و مدیران سازمانها و ارگانها نیز ضرورت و اهمیت این مطلب را به درستی درک نمایند که روابط عمومی درست و اصولی روابط عمومی که :
* ساختار جامعه را می شناسد و تحلیل می کند
* رسانه را می شناسد و به خوبی تحلیل می کند
* از تکنولوژی روز آگاهی داشته و استفاده می نماید
* کارآفرین است
* تاثیر گذار است در ایجاد تصویر درستی از یک سازمان و ارگان
* و دهها خصوصیت دیگری که اهل فن به خوبی به آن آشنا هستند و بارها و بارها در تئوری های سازمانی خود مطرح می نمایند اما در کاربرد آن باز می مانند.
روابط عمومی به افراد اگاه نسبت به این فن و این رشته و علاقه مند و دلسوز نیاز دارد تا بتواند جایگاه اصلی خویش را بازیابد اگر چه کم نیستند افرادی که درا ین سالها در روابط عمومی های ادارات مختلف خون دل خوردند تا توانستند طرحی رابه انجام برسانند و خود را به نحوی اداره نمایند .
برای داشتن روابط عمومی مناسب در استان بایستی آستینهای همت را بالا -آگاهی و تجربه و فن آوری را به هم گره زده تا کاری کنیم در شان استان و دیارمان به امید خدا