هنر  هشتمی ها

گفت وگو :مارال بهرامی

موضوع ارتباط روابط عمومی ها ورسانه ها از قدیمی ترین مسایل روابط عمومی هاست.اما این مساله در ایران کماکان به عنوان مهمترین دغدغه جامعه روابط عمومی ایران باقی است.دغدغه ای که دلایل فراوانی برای ان می توان برشرمرد.اما مهمترین مشکل در این راه فاصله گرفتن از رسالت های علمی واخلاقی هر دو است.برای اشنایی بیشتر با این موضوع به سراغ دکتر محمد مهدی فرقانی استاد پیشکسوت ارتباطات و روزنامه نگار باسابقه مطبوعات رفتیم با چند سوال که در ذیل از نظر می گذرد:

v    آیا رسانه ها وروابط عمومی ها خطری برای یکدیگر محسوب می شوند؟

بالقوه چنین خطری وجود دارد که به نوعی خبرنگاران وروزنامه نگاران توسط روابط عمومی ها تهدید می شوندو بیشتر این خطر از طرف روزنا مه نگاران وجود دارد.روابط عمومی ها فدای توقعات غیر حرفه ای روزنامه نگاران می شوند. اصول حرفه ای گرایی واخلاق حرفه ای چه در حوزه روزنامه نگاری وچه در حوزه روابط عمومی به همین منظور وضع شده است که هر دوطرف به مسئولیت ها و وظایف حرفه ای خود عمل کنند ودر صورت تخطی با متخلف برخورد شود.بنابراین آنچه که در عمل توصیه می شود ،روزنامه نگاران استقلال حرفه ای خود را حفط کنند .آنها اجازه ندارند فعالیت خاصی برای روابط عمومی خاصی ،به ویژه فعالیت هایی که به حوزه خبری مربوط می شود انجام دهند.روابط عمومی هم باید اصول حرفه ای روزنامه نگاری را بپذیرد وبه دنبال خرید خبرنگار وتهدید نباشد .سازمان هایی که عملکرد موفقی دارند، روابط عمومی موفق دارند ومعمولا\"کمتر به دنبال تبانی با روزنامه نگار هستند .هرکدام از دوطرف به میزانی که از سلامت وتوانمندی حرفه ای برخوردار باشند در کارشان مستقل تر عمل می کنند وآلودگی کمتری در کارشان دیده می شود.
v    تاثیر رسانه ها بر روند کاری روابط عمومی ها چگونه است؟سازمانی که مشکلات ومسایل مختلفی وسوء عملکر دارد در پی آن است که مشکلات را پنهان کند ،رسانه ها به هیمن منظور به وجود آمده اند که اجازه پنهان کاری ندهند واز این امر جلوگیری کنند.به این علت که مردم این حق را دارند از آنچه در دستگاه های دیوان سالاری یا دولت یا سازمانی می گذرد آگاه باشندو بدانند که نمایندگان آنها در دولت چه کار می کنند وچگونه منافع آنها را دنبال می کنند .ابزار این دانستن ونظارت رسانه است که به نمایندگی از افکار عمومی بر عملکرد دولت نظارت دارد .یک امر طبیعی است سازمانی که انحراف دارد از جانب رسانه ها مورد تهدید واقع شود .برای سازمان ضعیف رسانه ها خطر وسازمان قوی رسانه  یک فرصت محسوب می شودوارتباط خوب ومتعاملی با رسانه ها دارند.
ایا سهم رسانه ها (اینترنت- رادیو وتلویزیون- مطبوعات) در پیشبرد اهداف روابط عمومی ها متفاوت است؟
امروزه با سپهر رسانه ای مواجه هستیم ،مجموعه ای از رسانه ها که هرکدام حوزه عمل وتاثیر خاص دارند .روابط عمومی که تنها با یک رسانه خاص ار تباط داشته باشد موفق نیست. باید یک ارتباط فراگیر وبدون تبعیض با همه رسانه ها برقرار  وتعاملی مثبت ایجاد کند.هر رسانه ای مخاطب خاص وتاثیر گذاری خاص خود رادارد.در عین حال رسانه ها ابزار مناسبی بر ای انتقال گزارش ها وعملکردها وسیاست های سازمان به افکار عمومی می باشند.درست است که تلویزیون به دلیل پوشش فراگیر تصویر وصدا شاید موثرترین باشدولی مطبوعات،رادیو،اینترنت هم در جای خود کارکردهای خاص خود را دارند.بنابراین نباید قایل به تفکیک رسانه ها باشیم واز همه آنها  به صورت مناسبی بهره گیریم.
v    در حال حاضر وضعیت ارتباطی روابط عمومی ها با رسانه ها چگونه است؟در حال حاضر رابطه خوبی بین روابط عمومی ها ورسانه ها برقرار نیست به این معنا که از دوحالت افراطی رنج می برندیعنی از یک سو روزنامه نگار ورسانه ها با روابط عمومی ها ارتباط نزدیک ودوستانه دارند که جز آنچه را که روابط عمومی ها می خواهند منعکس نمی کنندوازسویی دیگر ارتباط خصمانه با یکدیگر دارند. واین موضع خصمانه ودوستانه به عملکرد حرفه ای این دو مربوط نمی شود.در بخش اعظمی از ارتباطات نوع دادوستد و روابط را رسانه ها تعیین می کنند. متاسفانه رابطه فی ما بین ،بین آنها برقرار است.در مجموع نوع روابط خارج از مدارحرفه ای گرایی می باشد.