به نظرم یکی از بهترین و موثرترین راههایی که یک مسئول روابط عمومی می تواند در پس آن با ارباب رجوع و مراجعه کننده خود ارتباطی مستحکم و صمیمانه به وجود آورد و او را از نظر روحی و روانی به آرامش برساند، " گوش دادن با حوصله" به حرفهای ارباب رجوع است .این مهم را بارها و بارها به عینه دیده ام و تجربه کرده ام.

یادم هست آن سالهایی که به واسطه کارم ، خداوند بزرگ، سعادت ارتباط بیشتر و رو در رو با مردم – خصوصاً قشر ضعیف و گرفتار جامعه – را نصیبم کرده بود ، تنها و تنها با گوش دادن صحیح و کامل و با حوصله به حرفهای ایشان ، آنها را به سوی آرامش و راحتی و رضایت سوق می دادم.

انگار وقتی حس می کردند که کسی هست تا حرفهایشان را – از سیر تا پیاز و بی ربط و باربط- به خوبی گوش کند و به قول معروف ، " دل به دلشان دهد" ، عقده های ذهنیشان خالی می شد و خیالشان راحت می گشت . حتی یادم هست اگر نمی توانستم به دلایل مختلف، کمکی به آنها بکنم و یا مشکلشان را حل و فصل نمایم، همین گوش دادن درست به حرفهایشان و اجازه دادن به انها برای گفتن تمامی حرفهایی که در دل داشتند ، کمک بسیار زیادی به من برای جلب رضایتشان می نمود .

 این تجربه ایست که به سالیان در یافته ام . پس ، اجازه بدهیم که ارباب رجوع حرف خود را کامل و در کمال آزادی و آرامش بزند و " هر چه می خواهد دل تنگش بگوید" و در این راه به او وقت کافی بدهیم و سراپا گوش در شنیدن حرفهایش باشیم . به او خیره شویم و فقط به حرفهای او گوش کنیم و حتی او را تشویق به گفتن زوایای پنهان درد دلها و حرفهایش کنیم .

گوش دادن صحیح و با حوصله به حرف ارباب رجوع، هنر بزرگ روابط عمومیهاست .